De Panettone

De panettone is een typisch zoet gebak uit Milaan dat onmisbaar is geworden tijdens de kerstfeesten in heel Italië. Het verhaal vertelt dat de panettone ontstond dankzij de liefde tussen twee jongeren, die werd tegengewerkt vanwege het kasteverschil. Het meisje, Adalgisa, was de dochter van een bakker en haar geliefde was een valkenier van Ludovico il Moro, genaamd Ugo. De gebeurtenissen vonden plaats aan het einde van de 15e eeuw. De jongeman bedacht een manier om toestemming voor het huwelijk te krijgen en te voorkomen dat hij zijn geliefde in het geheim moest ontmoeten. Om dicht bij het meisje te zijn, liet hij zich aannemen door de bakker Toni als hulpje en om de slechte tijden van de bakkerij te verbeteren, besloot hij een geheel nieuw brood te maken. Hij verkocht enkele valken om boter te verkrijgen en voegde eieren, gedroogde rozijnen en gekonfijte citrusvruchten toe aan het brooddeeg. Van corso Magenta verspreidde het nieuws over de lekkernij "Pan del Ton" zich door heel Milaan. Het aantal klanten nam toe tot er een lange rij ontstond, terwijl Kerstmis voor de deur stond. De zaken begonnen goed te lopen voor bakker Toni en de jongeren konden hun liefdesdroom waarmaken. Er zijn andere legendes verbonden aan de geboorte van de panettone, maar het is zeker dat het een verrijkt en gezoet brood was dat al in de 13e eeuw in de omgeving van Milaan aanwezig was. Het was een smakelijker brood dan datgene dat dagelijks werd gegeten om de tafels te verfraaien. De naam "vergroting" duidde op een groter brood dan gebruikelijk. In de correspondentie van de familie Sforza is er melding van de traditie van dit brood, dat verwijst naar het zogenaamde "ritueel van het houtblok" dat plaatsvond op de avond van kerstavond, wanneer het hoofd van het gezin de sneden van het tarwebrood verdeelde onder de gasten en één werd bewaard voor het volgende jaar. Alle bakkerijen in Milaan bakten dit brood tot het einde van de 14e eeuw om het cadeau te doen met Kerstmis.

Als je op zoek bent naar een recept, vind je het hier