Artikel over chilipepers

De peperoncino is voor velen een onmisbaar element in hun dieet, een ware passie die zo rood is als de kleur en zo heet als de pittigheid die eruit voortkomt. Wanneer we het over peperoncino hebben, verwijzen we naar een culinaire traditie die diep geworteld is in ons land, maar die zich ook vermengt met andere culturen en niveaus van pittigheid. In Italië is de peperoncino ook een cultureel symbool, het klassieke geluksbrenger dat iedereen wel eens van een grootouder of een bijgelovige oom heeft gekregen, zonder echter de oorsprong van deze vermeende krachten tegen ongeluk te kennen. Deze overtuiging kan een dubbele aard worden toegeschreven: aan de ene kant is het verbonden met een louter bijgelovige visie, aan de andere kant met de werkelijke eigenschappen van de peperoncino. Van falische vorm, symbool van mannelijkheid en vruchtbaarheid, samen met zijn roodheid, verbergt de peperoncino in de traditie vermeende afrodiserende krachten, sterke toespelingen naar seks, de mogelijkheid om kinderen te krijgen en vooral, bescherming tegen de beruchte horens. Afgezien van de overtuigingen, heeft de peperoncino een deel van zijn fortuin in de wereld van de folkloristische bijgeloof ook te danken aan de weldadige eigenschappen waarvan er medische bevestigingen zijn.

Onder de heilzame eigenschappen van de peperoncino moet de beroemde branderigheid of pittigheid worden genoemd, die het tot een van de meest geliefde specerijen ter wereld maakt. Inderdaad, een stof genaamd capsaïcine draagt bij aan die smaak, die zorgt voor een betere bescherming van de maagwand tegen risicofactoren en bovendien helpt bij de spijsvertering. Er is al gesproken over de felle kleuren, meestal de typische rode kleur, van de peperoncino, maar we kunnen de groene, gele en oranje kleuren niet vergeten; al deze kleuren verwijzen naar een andere interne eigenschap van de pepers, namelijk de grote hoeveelheid vitamine C, dezelfde die in veel citrusvruchten wordt aangetroffen en die in de winter wordt aanbevolen om verkoudheden of griep te voorkomen. Bovendien bevat de peperoncino ook grote hoeveelheden andere vitamines zoals vitamine A, E, PP, B2 en ook K2, die zorgt voor een snellere en gemakkelijkere genezing van eventuele wonden.

We kunnen het niet laten om ijzer, magnesium, natrium en kalium te noemen, die essentieel zijn voor de goede werking van ons lichaam, maar vooral de grote aanwezigheid van vrije radicalen, die een langer leven van onze cellen mogelijk maakt. Dit zijn slechts enkele van de redenen waarom "pittig eten" levens kan redden, vooral wanneer men lijdt aan hart- en vaatziekten: bijvoorbeeld wordt het gebruik van peperoncino in het bijzonder aanbevolen voor mensen met een te hoog cholesterolgehalte in het bloed. Uiteraard zijn er ook contra-indicaties: voor degenen die lijden aan zweren, maagzuur, aambeien of gastro-oesofageale reflux kan het innemen van grote hoeveelheden capsaïcine zeer gevaarlijk zijn. In dit verband wordt aangeraden om de Scoville-schaal te raadplegen, die de hoeveelheid capsaïcine en dus de pittigheid van de peperoncino meet. We beginnen bij nul met de zoete paprika of de paprika, en gaan verder met de Calabrese peperoncino (op de schaal tussen een waarde van 15000 en 30000) of de tabasco, tot pure capsaïcine, een giftige stof die ook de dood door verstikking kan veroorzaken als deze wordt ingenomen.

Het belangrijkste advies, bij een overmatige consumptie van peperoncino, met de bijbehorende branderigheid op de tong en in de maag, is om geen water in te nemen, omdat dit niets zal helpen. De capsaïcine is een vetoplosbare stof, dus een mooi glas melk, een lepel olie of een yoghurt zullen de beste bondgenoten zijn om een gevoel van verlichting te geven tegenover de kracht van een bijzonder pittige peperoncino.