Panettone

Panettone to typowe ciasto pochodzące z Mediolanu, które stało się nieodłącznym elementem świąt Bożego Narodzenia w całych Włoszech. Historia głosi, że panettone powstał dzięki miłości dwojga młodych ludzi, której przeszkadzała różnica w statusie społecznym. Dziewczyna, Adalgisa, była córką piekarza, a jej ukochanym był sokolnik Ludovica il Moro, o imieniu Ugo. Wydarzenia miały miejsce pod koniec XV wieku. Młodzieniec wymyślił sposób, aby uzyskać zgodę na małżeństwo i uniknąć potajemnych spotkań z ukochaną. Aby być blisko dziewczyny, zatrudnił się u piekarza Toniego jako pomocnik i, aby poprawić złą sytuację piekarni, postanowił stworzyć zupełnie nowy chleb. Sprzedał kilka sokołów, aby zdobyć masło, a do ciasta dodał również jajka, suszone rodzynki i kandyzowane owoce cytrusowe. Z Corso Magenta wieść o przysmaku "Pan del Ton" rozeszła się po całym Mediolanie. Klientów przybywało, tworząc długą kolejkę, podczas gdy Boże Narodzenie zbliżało się wielkimi krokami. Interesy piekarza Toniego zaczęły się poprawiać, a młodzi mogli spełnić swoje marzenie o miłości. Istnieją inne legendy związane z powstaniem panettone, ale pewne jest, że był to wzbogacony i osłodzony chleb, który istniał już w XIII wieku w okolicach Mediolanu. Był to chleb smaczniejszy od codziennie spożywanego, aby umilić stoły. Samo "powiększone" imię wskazywało na chleb większy niż zwykle. W korespondencji rodziny Sforza znajduje się informacja o tradycji tego chleba, która odnosi się do tzw. "rytuału ciocco", który odbywał się w Wigilię Bożego Narodzenia, kiedy to głowa rodziny dzieliła kromki chleba pszennego między gości, a jedna kromka była zachowywana na następny rok. Wszystkie piekarnie w Mediolanie przynajmniej do końca XIV wieku piekły ten chleb, aby ofiarować go z okazji Bożego Narodzenia.

Jeśli szukasz jakiegoś przepisu, znajdziesz go tutaj