Sultana Rozijnen

Met de term "rozijnen" worden verschillende soorten gedroogde druiven aangeduid. De meest voorkomende in Italië zijn: de sultana en de Malaga. De eerste is afkomstig van een druivensoort met kleine, pitloze bessen, van een geel-bruin kleur en een zeer zoete smaak; de tweede heeft grote bessen van een lichtgele kleur en in tegenstelling tot de sultana, heeft het enkele pitten. Andere soorten rozijnen zijn: de Korinthe, de Smyrna en de Chileense. De productie van rozijnen is vrij eenvoudig. Nadat de druiven zijn geoogst, worden ze in de zon gedroogd totdat ze al het water hebben verloren. Ditzelfde proces kan op industriële schaal worden uitgevoerd met behulp van speciale ovens, die zorgen voor de dehydratie van de bessen. Op deze manier is het mogelijk om in kortere tijd een grotere hoeveelheid rozijnen te produceren. Wat betreft hun gebruik, zijn rozijnen uitstekend als ze gewoon zo worden gegeten, als snack, of ze kunnen worden gebruikt om zoetigheden of andere recepten te bereiden. Voor gebruik moeten ze worden gehydrateerd door ze ongeveer 30 minuten in water te laten weken, of, afhankelijk van het recept, moeten ze in alcoholische stoffen worden geweekt. Om een rozijn van goede kwaliteit te herkennen, moet je eerst letten op de droogmethode en de voorkeur geven aan die gedroogd in de zon; je kunt deze informatie op het etiket vinden. Ten tweede, geef de voorkeur aan die niet te droog zijn, dat wil zeggen die rozijnen die een beetje zacht aanvoelen. Als je probeert te proeven van die te droge, zul je merken dat ze een lichtzure smaak hebben en niet zoet zoals het zou moeten zijn.